شمارهٔ ۳۶ عطار
عطار نیشابوری / باب پنجاهم: در ختم كتاب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بس دُرِّ یقین که میبسفتم با تو
آگاه شوی که من نخفتم با تو
مگذر به گزاف سرسری از سر این
باری بندیش تا چه گفتم با تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر بیان می‌کند که در مکالمه با دیگری، احساس یقین و اطمینان دارد و می‌خواهد که آن شخص متوجه شده باشد که او هیچ چیز را پنهان نکرده است. او از طرف مقابل می‌خواهد که بی‌توجه از این کلام نگذرد و به دقت به آنچه گفته است، توجه کند.