شمارهٔ ۴۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به تضاد میان انسان و گردش زمان اشاره می‌کند. او می‌گوید که هرچند او و دنیا (چرخ) مدام در حال چرخش هستند، اما دل او همچنان دلی پر از درد و رنج است. او خود را در خاک و فرش دنیا می‌بندد، در حالی که چرخ زمان به جلو می‌رود. در نهایت، شاعر حس بی‌ثمری و ناامیدی را در زندگی‌اش بیان می‌کند.