شمارهٔ ۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی هیجان و شورش‌های درونی انسان است که نمی‌تواند احساساتش را به آرامش برساند. شاعر به این فکر می‌کند که برای به دست آوردن آرامش، باید خود را کنترل کند، اما نمی‌داند چگونه می‌تواند این احساسات پرانرژی و ناآرام را مهار کند. در واقع، استعاره‌ی دریا نمادی از این احساسات شدید است که شاعر نمی‌داند چگونه آن را مدیریت کند.