نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵ عطار

عطار نیشابوری / باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عمرم دایم ز روز و شب بیرون است

مطلوب من از وُسْعِ طلب بیرون است

دانی تو که چیست در درونِ جانم

چیزی عجب، از چیز عجب بیرون است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به گذر روز و شب و زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که خواسته و هدف او از توان او فراتر است. او از عمق وجود خود سخن می‌گوید و به شگفتی‌های درون خود اشاره می‌کند که فراتر از آنچه که در دنیای مادی می‌بیند، است. به طور کلی، این شعر تمرکز بر روی جستجوی معانی عمیق‌تر و فراتر از ظاهر زندگی دارد.