شمارهٔ ۳۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از حالت جنون و شیدایی خود سخن می‌گوید و می‌پرسد که چه کسی به مانند او در این حال است. او با دلی پر از درد بر زمین افتاده و تأکید می‌کند که این وضعیت در حقیقت او نیست و تنها خدا می‌داند که او کیست. این ابیات نمایانگر کشمکش‌های درونی و عمیق شاعر است.