شمارهٔ ۶۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از احساسات و تجربیات خود در زندگی و مذهب سخن می‌گوید. او نه تنها با سوختگی و درد آشناست، بلکه خامی و ناپختگی را نیز نمی‌پذیرد. در نظر او، زندگی پر از امید و ناامیدی است و احساس می‌کند که در میان دیگران محصور شده، در غیر این صورت می‌توانست از عدم آرامش خود فرار کند.