نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ عطار

عطار نیشابوری / باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عمری به امید در طلب بنشستیم

در فکرت کار روز و شب بنشستیم

صد بحر چو نوشیده شد از غیرت خلق

لب بستردیم و خشک لب بنشستیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از تلاش و انتظار طولانی خود برای رسیدن به هدفی صحبت می‌کند. او به مدت زیادی در فکر و جستجوی روز و شب نشسته است. همچنین اشاره می‌کند که مانند دریاهایی که از غیرت و شجاعت پر شده‌اند، خود را مانند خشک‌لبانی می‌بیند که در نهایت به سکوت و انتظار نشسته‌اند.