شمارهٔ ۸ عطار
عطار نیشابوری / باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عمری به امید در طلب بنشستیم
در فکرت کار روز و شب بنشستیم
صد بحر چو نوشیده شد از غیرت خلق
لب بستردیم و خشک لب بنشستیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از تلاش و انتظار طولانی خود برای رسیدن به هدفی صحبت میکند. او به مدت زیادی در فکر و جستجوی روز و شب نشسته است. همچنین اشاره میکند که مانند دریاهایی که از غیرت و شجاعت پر شدهاند، خود را مانند خشکلبانی میبیند که در نهایت به سکوت و انتظار نشستهاند.