نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ عطار

عطار نیشابوری / باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر بر در آفتاب روشن باشم

آن به که چو سایه نامعین باشم

چون هست کسی که اوست هر چیز که هست

هرگز نبود روا که من من باشم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گویا شاعر به اهمیت وجود و نور آفتاب اشاره می‌کند. او می‌گوید که بودن در نور و روشنایی بهتر از آن است که به‌عنوان سایه‌ای نامشخص باشیم. همچنین او تأکید می‌کند که وجود خداوند، که همه‌چیز را در بر می‌گیرد، موجب می‌شود که هیچ‌کس نباید به خودی خود، مستقل و جدی باشد. در واقع، شاعر به تواضع و وابستگی انسان به وجود الهی اشاره می‌کند.