شمارهٔ ۳۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر حالتی از بی‌ثباتی و سردرگمی است. شاعر خود را در وضعیتی می‌بیند که نه در سفر است و نه در حال استراحت، نه بیدار است و نه خواب. او از حال و روز خود بی‌خبر است و در اوج حیرت فقط به وضعیت خود می‌نگرد.