شمارهٔ ۴۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر بیان می‌کند که تا زمانی که عقل و فکرش برقرار باشد، او در دریای حسرت و اندوه خواهد بود. همچنین اگر مانند فلک (آسمان) در سفر باشد و زیاد بگردد، در نهایت سرگردانی و بلاتکلیفی نصیبش خواهد شد. به طور کلی، شاعر از احساسات ناامیدی و بی‌پناهی خود سخن می‌گوید.