نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۷ عطار

عطار نیشابوری / باب نهم: در مقام حیرت و سرگشتگی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دل رفت و جگر با دل ریش آمد باز

کی مرغِ ز دام جسته پیش آمد باز

هر گوی که او در خمِ چوگان افتاد

هرگز نتواند که به خویش آمد باز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها به موضوع جدایی و بازگشت اشاره دارد. شاعر می‌گوید که دل به شدت رنجیده و پاره پاره شده است و در این حال، جگر نیز دچار درد و رنج شده است. همچنین اشاره می‌شود که مانند پرنده‌ای که از دام رسته، هیچ‌گاه نتوانسته به خود بازگردد. به نوعی، این ابیات بیانگر احساس ناامیدی و عدم امکان بازگشت به حالت قبلی هستند.