بخش ۴ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به فردی اشاره می‌کند که با افتخار و سر بلندی در راهی قدم می‌زند. اما ناگهان با مجنونی مواجه می‌شود که او را از نوشیدن می‌وه‌ای که در آنجا وجود دارد، برحذر می‌دارد. مجنون به او هشدار می‌دهد که این می‌وه نجس است و نباید برای رفع نیازهایش به آن اعتماد کند، زیرا ممکن است عواقب بدی داشته باشد. شاعر به بررسی جاه‌طلبی و دنیاطلبی انسان‌ها می‌پردازد و نشان می‌دهد که گاهی انسان‌ها برای کسب نعمت‌ها و قدرت، به کارهایی دست می‌زنند که در حقیقت ناپاک و زشت است. در نهایت، او از تضاد بین لذت‌های دنیوی و عواقب آن سخن می‌گوید.