بخش ۱۳ - الحكایة و التمثیل عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این سخن از نوشین روان است که می‌گوید اگر می‌خواهی رازهایت در دنیا پنهان بماند و دشمن نتواند از زشتی‌های تو آگاه شود، نباید در مقابل دوست، از نیکی‌هایت سخن بگویی. اگر نفس خود را در پرده نگه‌داری، همانی خواهی بود که هستی وگرنه هیچ کسی نخواهد بود. وقتی صبح، نفس خود را در دهان کشتی، چطور می‌توانی این راز را در دنیا آشکار کنی؟ تا زمانی که زبانت سرخ است، ایمنی خواهی داشت، اما وقتی زبانت شروع به گفتن کند، ممکن است حال خوبی نداشته باشی. تنها دهن است که در روز شمار برای بندگان مهر می‌ورزد.