نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۲ - در مناجات و ختم کتاب عطار

عطار نیشابوری / نزهت الاحباب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

یا الهی رحمت آور از کرم

جمله را از لطف گردان محترم

فیض بخش از فضل بر عطار خویش

تا بگوید خاطرش اسرار خویش

گر ندارد طاعتی ای ذوالجلال

از کرم بخشش بفضل با نوال

در حریم وصل او را شاد کن

جانش از بند بلا آزاد کن

پادشاهی و کریمی و رئوف

هم عطا بخشی و هم فرد و عطوف

بر تو دارم جمله امید از کرم

یا آلهی عفو کن یا ذوالنعم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند درخواست رحمت و لطف دارد و می‌خواهد که با بخشش و فضل خود، عطار (شاعر) را یاری کند تا بتواند رازهای دلش را بازگو کند. او از خداوند می‌خواهد اگر طاعتی ندارد، باز هم از کرم و رحمتش او را مورد بخشش قرار دهد. همچنین دعا می‌کند که خداوند او را در حریم وصل و نزدیکی به خود شاد و آزاد کند. در نهایت، شاعر به خداوند امید دارد و از او می‌خواهد که عفو و نعمتش را شامل حالش کند.