بخش ۵۸ - در بیان علامات شقی عطار
عطار نیشابوری / پندنامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
هست ظاهر سه علامت در شقی
میخورد دایم حرام از احمقی
بیطهارت باشد و بی گاه خیز
هم از اهل علم باشد درگریز
ای پسر مگریز از اهل علوم
تا نسوزد مر ترا نار سموم
تا توانی هیچ کس را بدمگوی
پیش مردم هم ز باب خود مگوی
معرفت داری کره بر زر مبند
چون رسد مهمان برویش درمبند
با طهارت باش و پاکی پیشه کن
وز عذاب کور نیز اندیشه کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان ویژگیهای منفی افرادی میپردازد که فاقد طهارت و پاکی هستند. شاعر به سه علامت در این افراد اشاره میکند: حرامخواری، دوری از علم، و عدم طهارت. او به فرزندش توصیه میکند که از اینگونه افراد دوری کند تا خود را از عذاب و زیانهای آنها حفظ کند. همچنین بر اهمیت پاکی و طهارت در زندگی و عدم بدگویی درباره دیگران تأکید میکند و به این نکته اشاره دارد که نباید خود را به طلا و ثروت گره بزنیم و باید مهربانی و احترام به مهمان را در نظر داشته باشیم. در نهایت، انسان را به اندیشیدن به عذابهای الهی و زندگی پاک دعوت میکند.