بخش ۳۷ - در مناجات شیخ بهلول و ختم کتاب عطار
عطار نیشابوری / وصلت نامه / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
پادشاها ره نما این بنده را
این فقیر بی‌کس افکنده را
ای خدای انبیا و اولیاء
رحمت تو مصطفی و مرتضی
ای خدای انبیاء و مرسلین
ای خدا مؤمنین و مسلمین
ای خدای عاقلان و کاملان
ای خدای عاشقان و عارفان
ای خدای زاهدان و صوفیان
ای خدای غازیان و عالمان
ای خدای جمله پیدا ونهان
ذات تو بر تر ز فکر است و بیان
ای خدای وحش و حیوان و طیور
زندگی دادی تمامت را ز نور
ای خدای بی‌نهایت جز تو کیست
هم توئی بی‌حد و غایت جز تو کیست
اولین و آخرینی یا کریم
ظاهرین و باطنینی یا عظیم
محو گردان ای خدا بهلول را
وارهان از خویشتن این گول را
رحمت للعالمینی بر همه
ختم گردان راه دین را بر همه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به درگاه خداوند دعا می‌کند و از او طلب راهنمایی و رحمت می‌نماید. او به صفات بارگاه الهی اشاره می‌کند و خدا را به عنوان خالق و بی‌نهایت توصیف می‌کند. شاعر همچنین به مقام انبیا، مؤمنان، عارفان و زاهدان اشاره کرده و از خداوند می‌خواهد تا وجود او را از خودمحوری رها سازد و بر همگان رحمت نازل کند و راه دین را هدایت کند.