بخش ۴۹ - فی الموت عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر با اشاره به زیبایی و موقتی بودن زندگی می‌گوید که زیبایی و خوشی‌ها به زودی زایل خواهند شد و در نهایت همه چیز به خاک و فنا می‌انجامد. او از کسی می‌پرسد که چرا در دنیا به دنبال لذت‌ها و مکان‌های مختلف است، در حالی که سرانجام همه چیز به زیر خاک خواهد رفت.