بخش ۵۸ - و له ایضاً عطار
عطار نیشابوری / وصلت نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ره بس دور است توشه بردار و برو
فارغ منشین تمام کن کار برو
تا چند کنی جمع که تا چشم زنی
فرمان آید که جمله بگذار برو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ما میگوید که راه طولانی است و باید آمادگی و توشه برداریم تا به مقصد برسیم. نباید بیخیال باشیم و باید کارهایمان را به اتمام برسانیم. تا زمانی که منتظریم، ممکن است فرصتی از دست برود، پس بهترین کار این است که حرکت کنیم و به پیش برویم.