بخش ۶۶ - و له ایضاً عطار
عطار نیشابوری / وصلت نامه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون رفت ز جسم جوهر روشن ما
از خار دریغ پر شود گلشن ما
بر ما بروند و هیچکس نشناسد
تا زیر زمین چه می‌رود بر تن ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس از دست دادن و جدایی است. شاعر به این موضوع می‌پردازد که وقتی جوهر روشن و روح انسان از جسمش جدا می‌شود، دیگر کسی او را نمی‌شناسد و در حالی که در ظاهر زندگی می‌کند، در زیر زمین و در ناخودآگاه، تحولات و تغییراتی برای او رخ می‌دهد. این غم و اندوه از جدایی و عدم شناخت دیگران را به تصویر می‌کشد.