بخش ۵ - شعر گفتن ربیع ابن عدنان عیوقی
عیوقی / ورقه و گلشاه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
ایا ماه گل چهر دل خواه من
دراز از تو شد عمر کوتاه من
اگر وصل من در خور آید ترا
نهد بخت بر مشتری گاه من
منم شاه گردن کشان جهان
تو شاه ظریفانی و ماه من
گرم در چه غم نخواهی فگند
چرا کندی اندر زنخ چاه من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و دلبستگی عمیق شاعر به معشوقهاش است. شاعر اسمانی و زیبا چهره معشوقهاش را با ماه مقایسه میکند و از تاثیر او بر عمر کوتاه خود میگوید. او خود را سلطانی در میان گردنکشان جهان میداند و معشوقهاش را شاه ظریفان و زیبای او توصیف میکند. همچنین، شاعر از معشوقهاش میخواهد که در غم او نماند و به او توجه کند. این عواطف نشاندهنده وابستگی و longing شدید شاعر به محبوبش است.