بخش ۷ - شعر گفتن ورقه در هجر گلشاه عیوقی
عیوقی / ورقه و گلشاه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
کجا رفتی ای دل گسل یار من
مگر سیر گشتی ز دیدار من
نجستم بتا هرگز آزار تو
چرا جستی ای دوست آزار من
چگونست بی من بتا کار تو
که با جان رسید از عنا کار من
ز من زارتر گردی اندر فراق
اگر بشنوی نالهٔ زار من
بر تست ز نهار جان و دلم
نگه دار زنهار زنهار من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسات عمیق یک فرد نسبت به معشوقش اشاره دارد. شاعر از معشوق می‌خواهد که کجا رفته است و چرا از دیدار او دور شده. او بیان می‌کند که هرگز قصد آزار معشوق را نداشته و دلتنگی و زاری خود را در فراق او نشان می‌دهد. همچنین از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و از آزار او پرهیز کند، زیرا قلب و جانش به او وابسته است.