شمارهٔ ۶ - رباعی آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به توصیف لحظه‌ای می‌پردازد که خواجه (شخصی با مقام و مال) قلم و دفتر را برمی‌دارد تا بنویسد. در این حال، همزمان عشق و شادی را نیز در دل دارد. ناگهان، خری که در پاگاه (محل نگهداری) است، سرش را بلند می‌کند و افسار و افسر (نماد فرمان و کنترل) را نیز برمی‌دارد. به طور کلی، تصویرسازی جالبی از ترکیب حرفه و احساسات انسانی و زندگی روزمره ارائه می‌دهد.