قطعات — دیوان اشعار آذر بیگدلی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۱ — پیش ازین، مدح هر که گفتندی
- شمارهٔ ۲ - تعریف شمشیر — درخشنده تیغ ابوالفتح خان
- شمارهٔ ۳ - ماده تاریخ - ۱۱۹۰ هجری قمری — سر دفتر اصحاب فتوت فرج الله
- شمارهٔ ۶ - رباعی — چون تیر قلم گرفت و دفتر برداشت
- شمارهٔ ۸ - قطعه — کشت فرهاد را اگر خسرو
- شمارهٔ ۹ - و له علیه الرحمه — چل سال کشیدم انتظارش
- شمارهٔ ۱۱ - تاریخ جلوس ابوالفتح خان ابن کریم خان زند - (۱۱۹۳ ه.ق) — چرا خون نگریم، چرا می ننوشم؟!
- شمارهٔ ۵ - قطعه — آذر کسان که با تو دم از شاعری زنند
- شمارهٔ ۱۰ - قطعه — سپهر منزلتا، تا سپهر راست مدار؛
- شمارهٔ ۷ - و له هزل حاجی — ای به دیدار ضحکهٔ ضحاک
- شمارهٔ ۴ - در مدح حاجی سلیمان صباحی — ای باد صبحگاه، صباحت بخیر باد؛
- شمارهٔ ۱۲ - ماده تاریخ (۱۱۷۶ه.ق) — دریغا ز ناسازگاری گردون
- شمارهٔ ۱۳ - قطعه — شنیدم ز قیصر ستمدیده‌ای
- شمارهٔ ۱۴ - و له علیه الرحمه — خوش آمد این کهن رسمم از آنان
- شمارهٔ ۱۶ - تاریخ وفات درویش مجید علیه الرحمه (۱۱۸۶ ه.ق) — حیف و صد حیف که از کجروشیهای سپهر
- شمارهٔ ۱۷ - بتاریخ مولود پسران خود گفته (۱۱۹۴ ه.ق) — شکر آذر، که شب هشتم ماه آذار
- شمارهٔ ۱۵ - و له قطعه — ای که در بارگاه زیبایی
- شمارهٔ ۱۸ - خواجه ی نوکیسه — شبی بخلوتی از چشم تنگ چشمان دور
- شمارهٔ ۱۹ - نامه به صباحی — صبح است صبا، کوش که این نظم کنی گوش
- شمارهٔ ۲۰ - و له فیه داد و دهش — خلاف ظالم و ممسک، بچشم هوشمند آذر؛
- شمارهٔ ۲۵ — چون کیسه ز زر تهی شود کاسه ز آش
- شمارهٔ ۲۱ - و له قطعه عینک — صاحبا! ای ز دیدن رویت
- شمارهٔ ۲۳ - فی المقطعات — الا ای نسیم سحر، پیش از آن
- شمارهٔ ۲۲ - تاریخ فوت محمد قلی بیگ (۱۱۷۹ه.ق) — آه، که ابری سیه، بست تتق در چمن
- شمارهٔ ۲۶ - در مدح درویش مجید رحمه الله — کجا رفت آن نسیم صبحگاهی؟
- شمارهٔ ۲۴ - تاریخ زفاف ابوالفتح خان زند (۱۱۸۵ ه.ق) — المنه لله، که سراسر همه ایران
- شمارهٔ ۲۷ - در مدح آقا محمد هاشم زرگر — ای آنکه کسی مثل تو ننوشته خط نسخ
- شمارهٔ ۳۱ - و له هزل — شعر مردان، به مدح نامردان
- شمارهٔ ۳۳ - تاریخ آب انبار (۱۱۸۹ ه.ق) — فخر زمانه، حضرت حاجی ابوالحسن
- شمارهٔ ۲۸ - و له قطعه — دوشم که نسود دیده بر هم
- شمارهٔ ۳۲ - قطعه — بر آستانه ی جانان، که روضه ی ارم است؛
- شمارهٔ ۲۹ - و له قطعه رحمه الله — ای خنک دی که از بهار افزون
- شمارهٔ ۳۵ - تاریخ آب انبار اصفهان (۱۱۸۹ ه.ق) — بعهد دولت دارای گیتی
- شمارهٔ ۳۴ — دوش، از گردش فلک که مدام
- شمارهٔ ۳۰ - تاریخ ده خوایق که محمد حسین خان تعمیر کرد. — آرایش زمانه، آقا حسین کامد
- شمارهٔ ۳۸ - هجو — ناکسی بی‌خبر از کار که باد
- شمارهٔ ۴۲ — ای عادلی که دیده رعایای این دیار
- شمارهٔ ۳۹ - ماده تاریخ (۱۱۹۲ ه.ق) — فریاد ز زال چرخ کز جور
- شمارهٔ ۴۰ - ماده تاریخ (۱۱۷۱ه.ق) — آه کز ناسازی گردون دون
- شمارهٔ ۳۷ — ایا رسیده بآن منزلت که میرسدت
- شمارهٔ ۳۶ - قطعه — دو نگاهی که کردمت همه عمر
- شمارهٔ ۴۱ - و له هزل آذر — با هم، زن و شوی خردسالی
- شمارهٔ ۴۳ - تاریخ وفات محمد امین خان بیگدلی (۱۱۸۳ ه.ق) — آه که خصمی نمود، دست به غارت گشود
- شمارهٔ ۵۱ - و له فیه — ایا خان عاقل، که زنجیر من
- شمارهٔ ۵۰ - و له قطعه — ای بسا خشم، که صد لطف عیان است ازو
- شمارهٔ ۴۹ - و له قطعه — ایا خان زمان، کز بیم خشمت؛
- شمارهٔ ۴۸ - و له رحمه الله — بخرام صبا سوی قم از خطه ی کاشان
- شمارهٔ ۴۷ - قطعهٔ سرو — ای رسته از شکفتگی قد و خد تو
- شمارهٔ ۴۵ - ماده تاریخ (۱۱۸۸ ه.ق) — به فرمان دارای ایران که بودش
- شمارهٔ ۴۴ - و له قطعه — چهل هندوانه، چو گوی ز برجد
- شمارهٔ ۴۶ - و له ایضا — روز و شب، این دعاست در باغم
- شمارهٔ ۵۶ - و له قطعه — ای صاحب مهربان که فیضت
- شمارهٔ ۵۲ - و له علیه الرحمه — کریمی گر نباشد در زمانه
- شمارهٔ ۵۳ - قطعه — غریب آزار دزد ساوجی شد
- شمارهٔ ۵۴ - قطعه در مدح میرزا محمد حسین وزیر در مطالبهٔ کلیات جامی — در ایام سلطان حسین، آنکه نامش
- شمارهٔ ۵۵ - و له فیه — جهان مکرمت ای میرزا حسین که کرده
- شمارهٔ ۵۷ - و له قطعه — اصفهان، مصر بود و شد کوفه