شمارهٔ ۱۰ آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مرغ دل من، که بود دست آموزت؛
غلطید بخون، ز ناوک دلدوزت
با ما روزی گر بشب آری چه شود؟!
شکرانه ی اینکه نیست چون شب روزت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به احساسی عمیق از عشق و دلتنگی اشاره می‌کند. او از مرغ دلش صحبت می‌کند که به خاطر عشقش دچار درد و رنج شده است. همچنین بیان می‌کند که اگر روزی به شب تبدیل شود، شکر گزار خواهد بود، زیرا عشق او همچنان ادامه دارد و شب را به روزی شیرین تبدیل می‌کند. در کل، این شعر به زیبایی احساسات عاشقانه و سایه‌های آن را به تصویر می‌کشد.