شمارهٔ ۱۳۲ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم گذرای زندگی و مهمان‌بودن انسان‌ها در این دنیا اشاره دارد. شاعر می‌گوید که وقتی از این دنیا (سرای شش گوشه) می‌رویم، نباید به غم و اندوه بچسبیم. بلکه باید از نعمت‌های این دنیا بهره‌مند شویم، زیرا صاحب‌خانه (خدا) سخاوتمند است. در نهایت، اشاره می‌کند که ذخیره‌کردن توشه برای خود، نادرست است زیرا ما در این دنیا مهمان هستیم.