شمارهٔ ۱۳۸ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به ستایش معشوق می‌پردازد و به زیبایی و عظمت او اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ چیز نمی‌تواند به معشوق آسیب بزند و در کنار او نشستن و دیدن او، بر هر چیزی ترجیح دارد. شاعر همچنین به لطف خدا اشاره می‌کند که دروازه‌ای به سوی معشوق گشوده است و تأکید می‌کند که این دروازه را هیچ‌کس نمی‌تواند ببندد.