شمارهٔ ۱۶۷ آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن شوخ کزو دور شبی خفتم،نه
روزی ز جفای او برآشفتم، نه
ز آن چشم، که اول نگهش کشت مرا
گفتا: نگرم بدیگری؟ -گفتم: نه!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به خاطره‌ای از یک شب اشاره می‌کند که در آن به خاطر بی‌محلی و جفای معشوقش برآشفته شده است. او از چشمان زیبای معشوق سخن می‌گوید که قلبش را تسخیر کرده و وقتی معشوق به او می‌گوید که به دیگری نگاه می‌کند، پاسخ می‌دهد که نه، نمی‌خواهد به دیگری توجه کند. این ابیات حالتی عاشقانه و غمگین دارند.