شمارهٔ ۱۶۹ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به توصیف لحظه‌ای intimate و پنهانی می‌پردازد که او و همدمش (خواجه) در کنار هم به دور از چشمان مردم قرار دارند. خواجه به شاعر طعنه می‌زند و شاعر به نشانه‌ی مخالفت یا رندی، لبخند می‌زند. آنها به مکانی مخفی می‌روند و خواجه کیسه‌ای پر از طلا و شاعر کاسه‌ای پر از شراب را به همراه دارد. این تصویر نشان‌دهنده‌ی لذت و بازی‌های زندگی است.