شمارهٔ ۱۷۹ آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خوش آنکه چو یاد از اسیریم کنی
آیی شبی و رحم به پیریم کنی
پایت مالم، که پایمالم نکنی؛
دستت بوسم، که دستگیریم کنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از زیبایی یاد کردن و عشق می‌گوید. او آرزو دارد که معشوقش با یاد خود از حال اسیری او بکاهد، همچنین خواهان رحم و محبت به پیری و از دست دادن احساسات منفی است. او همچنین به نوعی درخواست می‌کند که معشوق با محبتش او را نرنجاند و با نوازش و حمایت، دست او را بوسه بزند. در کل، ابیات بیانگر longing و نیاز به عشق و محبت است.