شمارهٔ ۱۸۰ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

آذر در این بیت به احساس تنهایی و جدایی از وطن خود اشاره می‌کند و ناله‌زنان به سرنوشت خود می‌پردازد. او خود را مانند مرغی غریب می‌بیند که از کجای باغ و چمنی دور افتاده و از دیگران جدا مانده است.