شمارهٔ ۱۸۵ آذر بیگدلی
آذر بیگدلی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هنگامه ی ناز، تا بکی ساز دهی؟!
بر اهل نیاز، جلوه ی ناز دهی؟!
گیری بفسون، گر ندهد کس بتو دل
ور دل دهدت، خون کنی و باز دهی!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به زیبایی و ناز معشوق اشاره میکند و از او میخواهد که برای اهل نیاز، زیبایی و ناز خود را نمایان سازد. همچنین پروای دل دیگران را دارد و میگوید اگر کسی دلش را به تو ندهد، تو میتوانی با زیباییات او را مجذوب کنی، حتی اگر دل بدهد، میتواند او را رنجاند و دوباره به او برگشته و محبت کند. به نوعی تأکید بر قدرت عشق و زیبایی دارد.