شمارهٔ ۴۷ آذر بیگدلی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر غم و اندوه را بیان می‌کند و از اینکه شخصی در زندگی دچار مشکلات و گرفتاری‌هاست، ابراز نگرانی می‌کند. او با استفاده از تصاویری از باغ و گل‌ها، به زیبایی‌های زندگی اشاره می‌کند و آرزو می‌کند که آن شخص هرگز غم و اندوه را تجربه نکند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که او در حال ساختن و سامان‌دهی زندگی زیرزمینی خود است، اما دوست دارد که آن شخص بر روی زمین و در دنیای واقعی بدون غم باشد.