دوبیتی شمارهٔ ۱۳۵ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد و سوزی که بابت دوری معشوق حس می‌کند سخن می‌گوید. او به عشق و انتظارش اشاره می‌کند و از معشوق درخواست می‌کند که به او بپیوندد، زیرا تحمل این فاصله و غم برایش دشوار است. شاعر به وضوح می‌گوید که نمی‌تواند با چهره‌ای زرد و مملو از رنج به زندگی ادامه دهد و از معشوق می‌خواهد که هر چه زودتر نزد او بیاید.