دوبیتی شمارهٔ ۱۳۸ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به احساس تنهایی و بی‌کسی شاعر اشاره دارد. شاعر از بی‌خانمانی و عدم آشنایی با دیگران نالان است و به نوعی مخاطب را به چالش می‌کشد که اگر از این وضعیت نامطلوب خارج شود، به کجا خواهد رفت. در واقع، او در جستجوی راهی برای فرار از این احساس هراس‌انگیز و ناامیدی است.