دوبیتی شمارهٔ ۱۴۰ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از درد و رنج خود به خاطر ناکامی در عشق و بی‌عدالتی‌های زندگی می‌گوید. او احساساتی شدید و متغیر دارد؛ گاهی همچون پلنگی زخمی و گاهی مانند شیری در زنجیر، از دل‌تنگی و زخم‌های ناشی از سرنوشت نالان است.