دوبیتی شمارهٔ ۱۳۹ باباطاهر
باباطاهر / دوبیتی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بیا یک شو منور کن اطاقم
مهل در محنت و درد فراقم
به طاق جفت ابروی تو سوگند
که همجفت غمم تا از تو طاقم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و درد جدایی سخن می‌گوید و می‌خواهد که یک نمایش پرشکوه در اتاقش برگزار کند. او به ابروهای معشوقش قسم می‌خورد که غم و درد او به شدت مرتبط با این جدایی است. احساسات عمیق و عاطفی‌ای که شاعر نسبت به معشوقش دارد، مرکز اصلی این شعر را تشکیل می‌دهد.