دوبیتی شمارهٔ ۲۱۰ باباطاهر
باباطاهر / دوبیتی‌ها / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
خوش آن ساعت که یار از در درآیو
شو هجران و روز غم سر آیو
ز دل بیرون کنم جان را به صد شوق
همی واجم که جایش دلبر آیو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات از شادی و شوقی که به هنگام ورود یار احساس می‌کند، سخن می‌گوید. او به انتظار لحظه‌ای خوشایند است که محبوبش به در وارد شود و غم و جدایی را از میان ببرد. شاعر از عمق دل می‌خواهد که جانش را با شوق بی‌انتهای خود به محبوبش تقدیم کند و از این عشق و شوق بسیار خوشحال است.