دوبیتی شمارهٔ ۲۷۰ باباطاهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به احساس غم و ناامیدی اشاره می‌کند. او می‌گوید که از یادها و خاطراتش تنها غم باقی مانده و در باغ وجودش فقط گل‌های ماتم قرار دارند. همچنین، در دلش که بی‌حاصل و بی‌ثمر است، حتی گیاه امید نیز نمی‌روید. شجره ناامیدی بر وجودش حاکم است.