شمارهٔ ۷ شیخ بهایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عوالم معنوی و اهمیت حضور در مکان‌های مقدس اشاره دارد. شاعر به مستان (عاشقان) می‌گوید که وقتی وارد حرم الهی شوند، یک جرعه از وصال خدا را بالاتر از تمام دارایی‌های جهان می‌دانند. او همچنین ابراز نگرانی می‌کند که سنگی که ما به عنوان سجده‌گاه استفاده می‌کنیم، ممکن است در روز حسابرسی اعمال ما سنجیده شود. این سخن نمادی از توجه به اعمال و نیت‌های خالص در عبادت است.