شیخ بهایی
زندگی‌نامهٔ شیخ بهایی
بهاء الدین محمد عاملی مشهور به شیخ بهایی از دانشمندان بنام عهد شاه عباس صفوی است. وی در سال ۹۵۳ هجری قمری در بعلبک متولد شد. در ۱۳ سالگی همراه پدرش به ایران مهاجرت کرد. وی تألیفاتی به فارسی و عربی دارد که مجموعهٔ آنها به ۸۸ کتاب و رساله بالغ می‌شود. از آثار او می‌توان به کشکول، دیوان غزلیات، جامع عباسی (در فقه)، خلاصةالحساب، تشریح الافلاک و دو مثنوی معروف «نان و حلوا» و «شیر و شکر» اشاره کرد. وی در سال ۱۰۳۰ هجری قمری در اصفهان دار فانی را وداع گفت. جنازهٔ او را به مشهد انتقال دادند و در مسجد گوهرشاد دفن کردند.
آثار شیخ بهایی
شعرهای شیخ بهایی
- بخش چهارم — در شب دوشنبه سیزدهم رمضان سال هزار هجری، قران نحسین (مریخ و مشتری) در برج سلطان اتفاق افتد. و آن دال بر وقوع فتنه ای بزرگ و هرج و مرج و خرابی ساختمان های بزرگ و حرکت لشکریان است.
- بخش پنجم — کنگر ایوان شه کز کاخ کیوان برتر است
- بخش دوم - قسمت اول — چنین دارم از پیر داننده یاد
- بخش چهارم - قسمت اول — حجاج یحیی بن سعید را گفت: تو سخت شبیه ابلیسی. گفت: امیر چرا ناخوش دارد که سرور آدمیان، به سرور جنیان شبیه شود. حجاج را جواب وی خوش آمد.
- بخش دوم - قسمت دوم — اگر در جهان، از جهان رسته‌ای است
- بخش سوم - قسمت دوم — عارفی گفت: برای روزی که جز به حق قضاوت نشود، به حق عمل کن.
- بخش سوم - قسمت اول — دانش بدون دسته دانش آشکارا و دانش پنهان بخش می گردد. دانش آشکارا همان دانشی است که نزد علم آموزان مدارس و مجالس متداول است و کتبش مشهور.
- بخش اول — بسم الله الرحمن الرحیم
- بخش پنجم - قسمت دوم — دست در حلقه ی آن زلف دو تا نتوان کرد
- بخش پنجم - قسمت اول — از کتاب المعیشه، از امام صادق جعفر بن محمد (ع)، زهد بدنیا، تباه ساختن مال وتحریم حلال نیست. بل زهد آن است که بدانچه در دست تو است بیش از آنچه نزد خداوند است، تکیه مکنی.
- بخش چهارم - قسمت دوم — باز می گیرند چون استارها
- بخش دوم - قسمت اول — حکیمی گفت: نیکوترین چیزها سه چیز است: زندگانی، بالاتر از نعمت زندگانی و آنچه از نعمت زندگانی برتر است. زندگانی اما آسایش و روزی فراخ است. بالاتر از نعمت زندگانی، نام نیکو و ستودگی است.
- بخش سوم - قسمت اول — افلاطون گفت: پادشاه چونان نهر است و امیرانش چون جویباران. اگر آب نهر گوارا بود، آب جویباران نیز گواراست و اگر آب نهر شور بود، آب جویباران نیز شور بود.
- بخش اول - قسمت اول — در خرقه چو آتش زدی ای سالک عارف
- بخش دوم - قسمت دوم — اگر مرد عشقی کم خویش گیر
- بخش اول - قسمت دوم — دلا دیده‌ی دوربین برگشای
- بخش چهارم - قسمت اول — ترا عشق همچون خودی زآب و گل
- بخش پنجم - قسمت دوم — رئیس دهی با پسر در رهی
- بخش سوم - قسمت دوم — غزالی در یکی از رسائل خویش گوید: برآن کس که خواهد تفسیر قرآن کند، شایسته است که از هفت دیدگاه بدان بنگرد:
- بخش پنجم - قسمت اول — در حدیث آمده است که پیامبر(ص) روزی بیرون شده و برجمعی بگذشت که سخن می گفتند و همی خندیدند. ایشان را سلام بگفت و فرمود: نابودکننده لذت ها را به خاطر آرید.
- بخش چهارم - قسمت دوم — هر لحظه هاتفی به تو آواز می دهد