شمارهٔ ۱۰۴ - در ذم می ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / قصاید / وزن: مفاعیل مفاعیل فاعلن
خرد را عجب آید از این نبید
وز آنکو به نبیدش دل آرمید
می از تن بزداید توان و هوش
فراوان ضرر است اندرین نبید
در آغاز، عروسی بود نکو
به فرجام، عجوزی شود پلید
خدایی که به خیر آفرید خلق
شرانگیزتر از می نیافرید
بسا سرو بلندا که کرد پست
بسا جان گرامی که بشکرید
بسا مرد شریفا که می بخورد
پلیدی به جهان درپراکنید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به نقد شراب و اثرات منفی آن بر انسان‌ها می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که شراب ممکن است در ابتدا جذاب و خوشایند به نظر برسد، اما در واقع به آرامش و خرد انسان آسیب می‌زند. او با اشاره به جشن عروسی که در آغاز زیباست، به نتایج ناخوشایند و تغییرات زشت در پایان اشاره می‌کند. همچنین به تضاد بین خلقت خدای خیر و شراب اشاره می‌کند و می‌گوید که شراب بیش از هر چیز دیگری مسبب پستی و پلیدی در جهان است. در نهایت، هشدار می‌دهد که نوشیدن شراب ممکن است باعث بروز آسیب‌های جدی و ناپسند در زندگی انسان‌ها شود.