شمارهٔ ۸۴ ملک‌الشعرا بهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوتی است به رهایی از دنیای مادی و قدم گذاشتن به دنیای معنوی. شاعر به دوستش می‌گوید که از گرفتاری‌های دنیا فاصله بگیرد و به میخانه و دلی شاداب برود. او پیشنهاد می‌دهد که باید از کثرت و اختلافات دنیا گذر کرد و به وحدت واصل شد. همچنین بر اهمیت گوش دادن به آموزه‌های پیامبران و اولیای الهی تأکید می‌کند و از دوستش می‌خواهد که از غیر خدا بگذرد و تمام وجودش را وقف جستجوی حقیقت کند. در نهایت، او بر استمرار در تلاش و تقویت روح و جان تأکید دارد تا به ملاقات خدا برسد.