نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۰ - منت از مردمان پست مکش ملک‌الشعرا بهار

ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای برادر ز بهر لذت نفس

سر ز هر شهوتی که هست مکش

از زنا و لواط روی متاب

وز شراب و قمار دست مکش

غسل جز در زلال خمر مکن

مسح جز بر کدوی مست‌ مکش

نار جز بر حریم کعبه مزن

آب جز بهر بت‌ پرست مکش

چرس و تریاک و شیره را با هم

کمتر از صد هزار بست مکش

از بدی کن هر آنچه خواهی لیک

منت از مردمان پست مکش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به برادرش توصیه می‌کند که برای لذت‌جویی از نفس خود از هر نوع شهوتی پرهیز کند. او به‌ویژه بر پرهیز از زنا، لواط، شراب، قمار و سایر معاصی تأکید می‌کند و از او می‌خواهد که تنها در موارد خاصی به غسل و مسح بپردازد. همچنین، او به برادرش گوشزد می‌کند که از افتادن به دام مواد مخدر و اعمال بدی که می‌تواند به او آسیب بزند، خودداری کند. در نهایت، او تأکید می‌کند که نباید به دیگران وابسته باشد و از آنها درخواست کمک کند.