شمارهٔ ۱۱۱ - یک تشبیه جالب ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
بنگر به گردن کج و چشمان احولش
گویی به قعر چاه نگه می‌کند خروس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به توصیف فردی با گردنی کج و چشمانی احول پرداخته شده است که با نگاهی عمیق و محزون، به عمق یک چاه می‌نگرد. این تصویر به نوعی احساس ناامیدی و غم را منتقل می‌کند.