نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۸ ملک‌الشعرا بهار

ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز خوبرویان بر من همی گذشت ستم

از آن زمان که پدر برد درد بستانم

به کام من شد از آن روزگار، تلخی عشق

که برد مادر در کام تلخ پستانم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر دلتنگی و رنج شاعر از عشق و دوران کودکی‌اش است. او به یاد می‌آورد که چگونه زیبارویان به او ستم کرده‌اند و از زمان کوچکی به خاطر دردهای عشق و جدایی رنج می‌کشد. او احساس می‌کند که این تلخی‌ها از زمانی شروع شده که مادرش به او شیر نداد و این باعث شد تا طعم تلخ عشق را تجربه کند.