شمارهٔ ۱۳۲ - بهشت بی‌احباب - در سویس هنگام معالجه گفته است‌ ملک‌الشعرا بهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این verses احساس خود را نسبت به بهشت و جهنم بیان می‌کند. او از زندگی در سوئیس صحبت می‌کند، اما دلش به تهران و محله امجدیه تعلق دارد. عقلش او را به سوی بهشت دعوت می‌کند، اما عشق او را به جهنم می‌کشاند. او بهشتی را که بدون دوستانش باشد نمی‌خواهد و اعتقاد دارد که دوستی ارزشمندتر از هر نعمت دیگر است.