شمارهٔ ۱۲۹ - ترجمه یکی از قطعات ژان ژاک روسو ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
چون سرابند سفلگان از دور
که نمایند بحرهای علوم
هرچه نزدیک‌تر شوی سویشان
لاجرم بیشتر شوی محروم
رادمردان ز دور همچون کوه
ناپدیدند و قدرشان مکتوم
سویشان هرچه می‌شوی نزدیک
قدرشان بیشتر شود معلوم
گر نجومت به چشم خرد آیند
گنه از چشم تو است نی ز نجوم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به تشبیه سفلگان (افراد پست و ناچیز) به سراب می‌پردازد. هرچه بیشتر به آن‌ها نزدیک شویم، بیشتر از حقیقت دور می‌شویم و محروم می‌گردیم. اما رادمردان و افراد برجسته که مانند کوه دور از دسترس هستند، با فاصله بیشتری قدر و ارزششان مشخص می‌شود. بنابراین اگر درک درستی از آن‌ها نداریم، تقصیر از دید ماست و نه از خود آن‌ها.