نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۰ - شکایت از بچه‌ها ملک‌الشعرا بهار

ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

فکر مرا سخت مشون کند

نعره این دخترک بی‌سکون

مال نه وگشته ز بخت سیاه

خانه لبالب ز بنات و بنون

صبر مرا بردند از قال و قیل

مغز مرا خوردند از چند و چون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از مشکلات و نگرانی‌هایی که ناشی از صدای نعره‌های یک دخترک است صحبت می‌کند. او به بدبختی و تنگدستی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که این مسایل باعث از دست رفتن صبر و آرامش او شده و ذهنش را درگیر کرده است. به طور کلی، احساس ناامیدی و فشار روانی در این اشعار به وضوح مشهود است.