شمارهٔ ۱۸۴ ملک‌الشعرا بهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، راوی به عیادت خود فردی را می‌بیند که در لباس انسان ظاهر شده است. زمانی که راوی از نام او می‌پرسد، آن فرد خود را خواجه عبدالحمید عرفانی معرفی می‌کند.