نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۶ - در مرثیهٔ عشقی ملک‌الشعرا بهار

ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

وه که عشقی در صباح زندگی

از خدنگ دشمن شبرو بمرد

پرتوی بود از فروغ آرزو

آن فروغ افسرد و آن پرتو بمرد

شاعری نو بود و شعرش نیز نو

شاعر نو رفت و شعر نو بمرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به زیبایی و شگفتی عشق در آغاز زندگی اشاره می‌کند که به‌دست دشمنی از بین می‌رود. این عشق و نور آرزو که یک‌زمان درخشان بود، حالا به خاموشی گراییده و از میان رفته است. همچنین اشاره می‌شود که شاعر و شعرش نیز تازه و نو بوده‌اند، اما با رفتن شاعر، این شعر و تازگی‌اش نیز نابود شده‌اند.